ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

Μπορεί η ιδέα να ρίχτηκε στη συζήτηση έτσι για πλάκα, αλλά τελικά αποδείχθηκε  θαυμάσια, και  η πραγματοποίησή της  άξιζε τον κόπο.

Εκμεταλλευόμενοι το πρόγραμμα 50+  αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με το Τουριστικό Γραφείο  SIGNATURE  και  διοργανώσαμε 8ήμερη αεροπορική Εκδρομή στη ΓΗ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ.

Αφού όλη η προετοιμασία πήγε καλά, το ταξίδι ξεκίνησε την 1η Απριλίου 2011 και τελείωσε την 8η του ίδιου μήνα. Για οκτώ ημέρες φρόντιζαν άλλοι για εμάς. Ακόμη και ο καιρός ήταν σύμμαχός μας. Κάποιες  φορές έβρεχε τη νύκτα και την ημέρα που έπρεπε να κάνουμε τις περιηγήσεις μας είχαμε ήλιο!

Στο Αεροδρόμιο της Σμύρνης μας περίμενε  μια εξαίρετη  Συνοδός – Ξεναγός η Κυρία Σαμπιχά – Αυγή και ήταν μαζί μας όλες αυτές τις ημέρες. Μαζί με τον άψογο οδηγό, τον κ. Ισμαήλ, φρόντισαν να εκτελεστεί σωστά το πρόγραμμα. Τους ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την καλή επαγγελματική και ανθρώπινη  συμπεριφορά τους.

Επισκεφτήκαμε τη Σμύρνη, στην οποία γεννήθηκε ένα από τα σημαντικότερα είδη αστικού τραγουδιού, το Ρεμπέτικο.  Είναι μια πόλη όπου ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας του παρελθόντος της είναι εμφανής ακόμη και σήμερα. Φυσικά δεν παραλείψαμε το κοσμοπολίτικο Κορδελιό. Την επομένη μέρα συνεχίσαμε με την επίσκεψη στην Ιεράπολη  όπου θαυμάσαμε την αγορά, τα λουτρά, προπάντων τη νεκρόπολη και ένα καταπληκτικό αρχαίο Θέατρο. Κατηφορήσαμε στο Παμούκαλε που σημαίνει «Φρούριο από βαμβάκι». Πρόκειται για ένα κατάλευκο, σαν χιονισμένο, τοπίο που δημιουργήθηκε από τα ασβεστούχα άλατα των θερμών ιαματικών πηγών. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να περπατήσουμε ξυπόλυτοι στις φυσικές λεκάνες ζεστού νερού.

Την επόμενη μέρα, μέσα από τα ψηλά οροπέδια της Ανατολίας φτάσαμε στη Νεάπολη. Εκεί μείναμε τρεις βραδιές. Επισκεφθήκαμε την ξακουστή Καισάρεια, γενέτειρα πόλη του Αγίου Βασιλείου, όπου μεταξύ άλλων είδαμε τα τείχη, τα μαυσωλεία, και την σκεπαστή αγορά, την οποία  βρήκαμε πολύ εντυπωσιακή.  Επισκεφθήκαμε το ιστορικό χωριό Τάλας (Μουταλάσκη), όπου είδαμε Ναό της Παναγίας, που έχει μετατραπεί σε Τζαμί και μας ξενάγησε με πολλή ευγένεια ο τοπικός Ιμάμης, και στη συνέχεια το χωριό Ζιτσίντερε, στο οποίο σώζονται ακόμη ελληνικά σπίτια και Ιδρύματα.

Το αποκορύφωμα  ήρθε  τις επόμενες ημέρες που βρεθήκαμε στην ευρύτερη περιοχή της Καππαδοκίας. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα μεγάλα χριστιανικά κέντρα στην Ανατολία, και σήμερα μπορεί να δει κανείς το μοναστικό συγκρότημα από λαξευμένες στο βράχο εκκλησίες και παρεκκλήσια στην κοιλάδα Γκορεμέ, που έχει χαρακτηριστεί υπαίθριο μουσείο. Γι’ αυτή την περιοχή δεν υπάρχουν λόγια. Το θέαμα είναι μοναδικό. Συνεχίσαμε για την τρωγλοδυτική κοινότητα του Γκορεμέ, το γεωλογικό συγκρότημα του Ζελβέ και την Άβανο.

Δεν παραλείψαμε να δούμε τη Σινασό. Εδώ, τα γλυπτά αετώματα πολλών σπιτιών δείχνουν ότι κατοικήθηκε από Έλληνες (μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών μετά τον πόλεμο 1920-1922). Σε ένα από τα μοναδικά ελληνικά σπίτια που τώρα είναι Εστιατόριο – Καφέ ήπιαμε και τον (τούρκικο) καφέ μας. Είδαμε  την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου (8ος αι.) στην οποία λειτουργεί  τα τελευταία χρόνια ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Πολύ μας εντυπωσίασε το χωριό Προκόπι όπου επισκεφτήκαμε το τρωγλοδυτικό σπίτι του Πασά στον οποίο ήταν υποτακτικός ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος.

Η περιήγηση έκλεισε με την επίσκεψη στην υπόγεια πολιτεία του Καϊμακλή, όπου ζούσαν πολλοί έλληνες πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών.

Το Αφιόν Καραχισάρ και  το Ικόνιο ήταν οι επόμενες πόλεις που  είδαμε. Η κάθε μια με την ιστορία της και τις ομορφιές της.

Στη συνέχεια το πρόγραμμα προέβλεπε επίσκεψη στην Ελληνορωμαϊκή Έφεσο, μια πόλη που σώζεται σχεδόν ολόκληρη και βοηθά τον επισκέπτη να σχηματίσει μια πλήρη εικόνα για τις αρχαίες πόλεις που περιελάμβαναν αγορά, λουτρά, ωδείο, πρυτανείο, κρήνες, γυμνάσιο, σπίτια κλπ.  Από τα μνημεία ξεχωρίζει η πρόσοψη της Βιβλιοθήκης του Κέλσου, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα, και το μεγάλο αρχαίο Θέατρο.

Στην πορεία μας επισκεφτήκαμε το χωριό ΚΙΡΚΙΝΤΖΕ, γνωστό κι από το μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα Χώματα» που χαρακτηρίστηκε ως το βιβλίο της σύγχρονης Μικρασιατικής εξόδου. Είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια βόλτα στο γραφικό χωριό με την μοναδική αρχιτεκτονική και τα παραδοσιακά σπίτια και  να μιλήσουμε ελληνικά με την καλές γριούλες του χωριού, ανηφορίζοντας προς τη μισογκρεμισμένη Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου.

Και  τελικά φτάσαμε ξανά στη Σμύρνη που μας περίμενε  με τα θαυμάσια  γλυκά ταψιού. Την άλλη μέρα το αεροπλάνο μας γύρισε στην Αθήνα, πλημμυρισμένους με ανάμεικτα αισθήματα θαυμασμού, χαράς αλλά και νοσταλγίας και λύπης που χάθηκε από τη Μικρά Ασία  ένας θαυμάσιος ελληνικός πολιτισμός 25 αιώνων. Ευτυχώς έμειναν κάποια μνημεία  να τον θυμίζουν…. Αξίζει, έστω κι αυτό που απόμεινε, να το επισκεφθεί κάθε  Έλληνας. Είναι γεγονός ότι χιλιάδες τουρίστες απ’ όλη την υφήλιο επισκέπτονται καθημερινά αυτήν την περιοχή, και οι Τούρκοι την αξιοποιούν  με τον εξυπνότερο τρόπο.

Το κλίμα που επικρατούσε τόσο μέσα στο πούλμαν,  όσο και  στα ξενοδοχεία και στους χώρους ψυχαγωγίας ήταν  εξαιρετικό. Χορέψαμε, γελάσαμε, διασκεδάσαμε. Δηλαδή «το τερπνόν μετά του ωφελίμου».

Όλα αυτά  τονώνουν  τη θέληση και  δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε  το έργο του Συλλόγου μας,  χωρίς ιδιοτέλειες και συμφέροντα, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες.

Ήταν μια  Εκδήλωση του Συλλόγου μας που έγινε για πρώτη φορά. Φαίνεται, όμως, ότι άρεσε, και πολλοί ζήτησαν να οργανώσουμε μια άλλη εκδρομή κάπου αλλού. Θα το προσπαθήσουμε.

Για επιβεβαίωση των αναφερομένων αναρτούμε ενδεικτικά και  λίγες φωτογραφίες που ευγενικά  έδωσαν οι μετέχοντες.